Kulübeler, Bir Kedi ve Bir Köpek


- Sayfa : 12

Cücü uyandıktan beş dakika sonra kendini sokağa attı. Çünkü çok heyecanlıydı. Merakla köşede sevimli güzel kedi Mırnav için yaptığı yuvada aldı soluğu. Büyük bir emekle yaptığı yuvayı bir kez daha inceledi. Üzerindeki pati izlerini, yıldızları, renkleri… Bir kez daha her detayını ayrı bir sevdi! Ve sevgili Mırnav için bir kış gününde böyle bir ev yapmış olmak Cücü’yü acayip mutlu etti. Aslında Mırnav’ı sahiplenmek istemişti. Ama annesinin kedilere karşı alerjisi vardı. Ve ne zaman kedilere yaklaşsa hastanelik oluyordu. Onun için en iyisi Mırnav’ın kendisi için yapılan bu yuvada yaşamasıydı.
Cücü her zamanki sevecenliği ile Mırnav’a seslendi.
Cücü: Mırnav! Pisi pisi…
Ama içeriden ses gelmedi.
Cücü: Mırnav! Uyan dostum! Pisi pisi…
Ama içeriden yine ses gelmedi. Bunun üzerine kulübenin çatısını tık tık vurdu. Ki Cücü’nün vurması ile içeriden güçlü bir hırlama sesi duyuldu.
Cücü köpeklerden korkardı. Bilim düşkünü bir kahraman olsa da köpeklere yaklaşamazdı. Hırlama sesini duyan Cücü saniyeler içinde oradan uzaklaştı. Hem öfkelenmiş hem de korkmuştu. Korkmuştu. Çünkü Mırnav’ın yaptığı yuvada bir köpek kalıyordu. Öfkelenmişti. Çünkü Mırnav için yaptığı yuvada bir köpek kalıyordu. Yani sevgili küçük dostlarım Cücü köpeğe çok kızgındı.
Cücü olanları Ceren’e anlatırken hala köpeğe olan öfkesi geçmemişti.
Ceren: Aslında üzülecek bir durum yok Cücü! Sonuçta yaptığın kulübe bir köpeğin işine yaramış.
Cücü: Ama ben onun için yapmamıştım! Mırnav için yapmıştım!
Ceren: Önemli olan canlılara yardım etmek olmalı!
Cücü anında yanlış düşündüğünü fark etti. Çünkü gerçek bir kahramandı. Korksa da köpeklerin de yardımımıza ihtiyaçları olduğunu anladı. Onun için hemen yeni bir kulübe yapmaya karar verdi. Üzerinde renk renk kemikler olan daha büyük bir kulübe! Şu Mırnav’ın kulübesinde sabahlayan ve korkunç hırlayan köpüş için… Çünkü bütün canlılara Allah için yardım etmesi gerektiğinin farkına varmıştı! İyi ki de varmıştı! İyi ki de Ceren onun hayatında vardı! İyi ki…

 

0
Yorum Yazın