2011
12 yaşındaki Sevgili Cemal kardeşimiz diyor ki:
Sırrı Can Abi!
Arkadaşlarımla maç yaparken yenildiğimiz zaman aşırı derece sinirleniyorum ve ağzımdan istemediğim hâlde kötü kelimeler çıkıyor. O zaman da arkadaşlarım benimle oynamak istemiyorlar! Ne yapacağımı bilemiyorum! Bana yardımcı olur musun?
Sevgili Cemal Kardeşim!
Yenilgi karşısında öfkelenmeni anlayabiliyorum. Özellikle söz konusu futbol olduğunda herkes kazanmak ister. Fakat senin de bildiğin gibi, kazanma ihtimalimiz olduğu kadar kaybetme ihtimalimiz de vardır. Önemli olan, kaybetmeye ne kadar hazır olduğumuzdur. Kaybetmeye hazır olmaksa, kazandığımız zaman aşırı sevinmemek, yaptığımıza bir oyun, bir spor gözüyle bakabilmekle mümkündür. Ama kaybetmek de insanı olgunlaştırır. Hep yeneceğini düşünen kişi mutsuz olur. Olumsuzluklar karşısında hayal kırıklığına uğrar ve çabuk pes eder. Öyle değil mi?
Hayatta her zaman kişinin kendi istediğinin olması mümkün değildir. Doğru da değildir. Hoşlanmadığımız şeyler mutlaka olacaktır. O anda kendimizi kontrol etmeli, bize yakışan en güzel tepkinin ne olacağını düşünerek söz söylemeliyiz. Bu tür durumlarda, tepki vermeden önce birkaç saniye beklenmek, daha sağlıklı tepkiler sağlayacaktır. Çünkü sert ve istenmeyen tepkiler genellikle ilk anda verilen tepkilerdir. Gerçek sabır da, istemediğimiz bir durum karşısında ilk anda gösterdiğimiz sabırdır.
Sözlerimiz Bizi Tanımlar
Çocuklar için en eğlenceli şey, oyun oynamaktır herhâlde. Ancak oyun oynarken, özellikle senin yaşındaki kardeşlerimizin ne kadar anlayışlı, ne kadar dürüst, ne kadar arkadaşları ile geçinebilen ve ne kadar paylaşmayı seven birisi oldukları ortaya çıkar. Normal şartlarda iyi bir insan olduğumuz hâlde, özellikle rekabetin ağırlıklı olduğu oyunlarda olumsuz yönlerimiz kendiliğinden ortaya çıkıverir. İnsan öfke anında, ne kadar haklı olursa olsun, ağzından çıkan kötü kelimeler o kişinin kendi karakteri hakkında insanların zihninde bir fikir oluşturur. İnsanlar şunu düşünmezler: “Bu çocuk ne kadar da haklı! Söylediği her söz doğru! Diğeri de bunu hak etmişti zaten!” Peki ne düşünürler? Derler ki: “Bu kötü kelimeleri ne kadar da rahat söylüyor! Ne kadar da ağzı bozuk bir çocukmuş!” Yani bizim söylediğimiz kötü kelimeler aslında bizi tarif eder, dolayısıyla da zararı söylediğimiz kişiye değil, aslında bize olur.
Sevgili Kardeşim!
Tabii, meselenin bir de dinî boyutu var ki, bir Müslüman olarak önce Rabbimiz’in bu husustaki ayet-i kerimesini bir hatırlayalım:
“O takva sahipleri ki, bollukta da darlıkta da Allah için harcarlar, öfkelerini yutarlar ve insanları affederler. Allah da güzel davranışta bulunanları sever.” (Âl-i İmran Suresi, 134. ayet)
Sevgili Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sellem)’in bu husustaki hadis-i şerifi de kulaklarımıza küpe olmalıdır. Efendimiz buyuruyor ki:
“Yiğit, insanların sırtını yere getiren değildir. Gerçek yiğit, öfke anında kendine hâkim olabilendir.” (Müslim, Birr, 30)
İstenmeyen Olmamak İçin…
Arkadaşlarının seninle oynamak istememesine gelince… Canım kardeşim! Oyun bir eğlencedir, bir paylaşmadır, ortak bir faaliyettir ve başarı da başarısızlık da ortak bir sorumluluktur. Senin böylesine ortak bir alanda aşırı tepki göstermen, arkadaşlarını senden soğutabilir. Onun için bu tür durumlarda böyle yapmamak, her şeyin sorumluluğunu üstümüze almamak daha doğru olur. Kimse öfkesini kontrol edemeyen biriyle oyun oynamak istemez. Bir diğer husus da, insanlar oyun sırasında birbirini yakından tanıma fırsatı bulurlar, sosyalleşirler. Dolayısıyla bu tür öfkesini kontrol edemeyenler, arkadaşları arasında “istenmeyen kişi” hâline gelirler.
Ama bu yanlışını fark etmiş olan senin gibi akıllı ve zeki bir delikanlının bundan sonra daha anlayışlı, daha olumlu ve daha olgun biri olacağına; tepki vermeden önce birkaç saniye de olsa bekleyip neticeleri düşüneceğine ve daha güzel tepkiler vereceğine hiç şüphem yok!
Cemal!
Sabırlı ol, tatlı dilli ol, geçimli ol, mutlu ol ve Allah’a emanet ol!
Haydi, iyi eğlenceler!
Yükleniyor ...
