KAÅžAÄžI

2010

KardeÅŸimle ahırın avlusunda oynarken aÅŸağıda, gümüş söğütler altında görünmeyen derenin hüzünlü şırıltısını iÅŸitirdik. Evimiz iç çitin büyük kestane aÄŸaçları arkasında kaybolmuÅŸ gibiydi. Annem, Ä°stanbul’a gittiÄŸi için benden bir yaÅŸ küçük olan kardeÅŸim Hasan’la artık Dadaruh’un yanından hiç ayrılmıyorduk. Bu, babamın seyisi, yaÅŸlı bir adamdı.

Sabahleyin erkenden ahıra koÅŸuyorduk. En sevdiÄŸimiz ÅŸey atlardı. Dadaruh’la birlikte onları suya götürmek, çıplak sırtlarına binmek, ne doyulmaz bir zevkti. Hasan korkar, yalnız binemezdi. Dadaruh onu kendi önüne alırdı. Torbalara arpa koymak, yemliklere ot doldurmak, gübreleri kaldırmak eÄŸlenceli bir oyundan daha çok hoÅŸumuza gidiyordu. Hele tımar. Bu en zevkli ÅŸeydi. Dadaruh eline kaÅŸağıyı alıp iÅŸe baÅŸladı mı, tıkı tık., tıkı tık… Tıpkı bir saat gibi. Yerimde duramaz; “Ben de yapacağım!” diye tuttururdum…………………………………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Hikayenin Sonunu getirmek size kalmis yorum kısmına hikayenin devamını yazarak gönderin en güzelini yayınlayalım…