2010
14 Ekim Perşembe
Dilimi Besmeleye Alıştırdım!
Okuldan gelir gelmez, matematik dersine çalışmaya başladım. Çok zorlandım, moralim bozuldu. O sırada dedem yanıma geldi ve bana “Neyin var?” dedi. “Moralim çok bozuk, bir türlü anlayamıyorum şu konuyu!” dedim. Dedem: “Ders çalışmaya başlarken besmele çektin mi?” diye sordu. Şaşırdım bir an. “Yemeklerden önce besmele çekiyorum genelde, ders çalışırken de çekmem gerekir mi?” diye karşılık verdim. Dedem tebessüm etti ve şunları söyledi: “Güzel yavrum, biz her şeye besmeleyle başlarız, daha doğrusu başlamalıyız; çünkü besmele çekmek, yani “Bismilllahirrahmanirrahim” demek, hayatımıza çok kolaylıklar sağlar. İnsan besmele çektiği zaman, “Allah’ım, Sen’in adınla başlıyorum ve Sen’den yardım diliyorum. Sen’in her şeye gücün yeter!” demiş oluyor. Ne iş yaparsak yapalım, dilimizi besmeleye alıştıralım. Göreceksin, her şey daha kolay olacak, her işinde bereket olacak inşallah. Ben bu yaşıma kadar besmele sayesinde her zorluğun altından kalktım. Sen de her zaman ne yaparsan yap, her işine ‘Allah’ın adıyla’ başla. ‘Allah’ın adıyla’ başlamak, her kapıyı açar evladım.” Dedemin sözleri beni çok etkiledi. Besmele çektim ve ders çalışmaya başladım. Gerçekten de hemen faydasını gördüm. Sanki daha kolaylaştı her şey. Dilimi besmeleye alıştıracağım! Okula giderken, yemek yerken, oyun oynarken hep besmele çekeceğim, her güzel şeye ‘Allah’ın adıyla’ başlayacağım.
23 Ekim Cumartesi
Alay Ettim, Pişman Oldum!
Sabah erken saatlerde top oynamak için dışarı çıktım. Üst mahallenin çocuklarıyla kıran kırana bir maç yaptık. Bir ara Kerem bencillik yaptı, hiç pas atmadı bana. Ben de sinirlenip, “Koca kulaklı, atsana topu!” diye bağırdım kendisine. Kıpkırmızı oldu, çok üzüldü bu sözlerime. Maçı bıraktı ve eve gitti. Ben, Kerem’in bana karşılık vereceğini zannetmiştim; ama o, hiçbir şey demedi. İçime bir dert düştü. Ben de hemen eve gittim, olanları babama anlattım. “Büyük bir hata yapmışsın oğlum! Bizim kimseyle alay etmeye hakkımız yok, hele ki Allah’ın yarattığı fizikî yapıyla hiç yok! Düşünsene, sen de koca burunlu birisi veya özürlü bir çocuk olabilirdin. Allah herkesi dilediği gibi yaratır oğlum. Aman ha, kimseyle alay etme bir daha! Hemen git, özür dile Kerem’den!”
Bu sözler üzerine daha da pişman oldum ve hemen koşarak Kerem’in yanına gittim. Morali bozuk bir şekilde merdivenlerde oturuyordu. “Beni affet kardeşim, çok büyük bir hata yaptım!” dedim. Hüzünlü gözlerle bana baktı. “Ben de biliyorum ki, kulaklarım büyük; ama ben, Allah’ıma şükrediyorum, bunu dert etmiyorum. ‘Ya kulağım olmasaydı, ne yapardım?’ diye düşünüyorum. Sense geldin ve benim kulaklarımla dalga geçtin, hem de herkesin içinde! Ne olur bir daha yapma Ragıp!” dedi. Bu sözleri beni nasıl üzdü, anlatamam! Sarıldım kendisine ve “Sen çok büyük bir yüreğe sahipmişsin Kerem, çok büyük bir hata yapmışım, affet!” dedim. Barıştık oracıkta. Bu bana çok büyük bir ders oldu. Bir daha kimsenin hiçbir şeyiyle alay etmem! Allah’ım, Sen’den özür diliyorum..
31 Ekim Pazar
Bu Kitaplar Harika
Bugün evdeydim. Gün boyunca kitap okudum. Cahit Zarifoğlu’nun Yürekdede ve Padişah isimli hikâye kitabı harikaydı. Bir de 365 Günde Peygamberim’in Arkadaşları isimli kitaptan biraz okudum, o da çok güzeldi. Akşama doğru da, Erkam Yayınları’ndan çıkan, Her Şey Bizimle Ne güzel Konuşuyor isimli kitabı okumaya başladım. Acayip şeyler öğrendim! Üç kitabı da tüm arkadaşlarıma tavsiye ederim.
Yükleniyor ...
